ตั้งแต่วันที่เรา
มีชีวิตขึ้นมา
ผ่านวันเวลาภายใต้ตะวัน
มากมายเพียงไร
ที่ต้องเรียนต้องรู้
มากเพียงใด
ที่ต้องค้นหาต้องทำ
ยิ่งเดินมานาน
บนหนทางไกล
ก็ยิ่งเจอ
อะไร หลากหลายเช่นกัน
ตราบที่ดวงตะวันไกล
ยังลอยข้ามเวิ้งฟ้า
ไม่มีอะไร
ที่จะหนีหลุดพ้น
ในวิถีของชีวิต
ที่พาเราหมุนวน
ในความทุกข์ความกล้า
ศรัทธาและรัก
ไปจนปลายเส้นทาง
กลับสู่ความเป็นนิรันดร์
หมุนย้อนเวียนไป
วิถีของชีวิต
ในวิถีของชีวิต
ที่พาเราหมุนวน
ในความทุกข์ความกล้า
ศรัทธาและรัก
ไปจนปลายเส้นทาง
กลับสู่ความเป็นนิรันดร์
หมุนย้อนเวียนไป
วิถีของชีวิต
เดอะ ไลอ้อนคิง
ความยุติธรรมหามีไม่ในชีวิต
ข้าไม่มีวันได้เป็นเจ้าป่า ชาตินี้
และตัวเจ้าอาจอยู่ไม่ทัน ได้ลืมตาดูวันพรุ่งนี้
แม่ของท่านเคยสั่งเคยสอนไหม ว่าอย่าเอาอาหารไปเล่น
เจ้าจะเอาอะไร ว่ามา
ข้ามาเพื่อประกาศว่า เจ้าป่ามูฟาซากำลังเดินทางมาที่นี่
ฉะนั้น ท่านจงเตรียมข้อแก้ตัวให้ดี ที่ไม่ได้ไปร่วมพิธีเจิมเมื่อเช้านี้
ซาซู
เจ้าทำให้ข้าอดกินมื้อเที่ยง
ท่านจะอดมากกว่ามื้อเที่ยงอีก เมื่อเจ้าป่ามาชำระความกับท่าน
เขาโมโหโกรธาเยี่ยงฮิปโปเป็นไส้เลื่อน
ข้ากลัวจนตัวสั่น
เอาล่ะ สการ์ อย่ามองข้า ด้วยสายตาเยี่ยงนี้
ช่วยด้วย
สการ์
ปล่อยเขาลงเดี๋ยวนี้
ฝ่าบาท มาได้ทันเวลาพอดี
ใยพี่ชายของข้าลดตัวลงมา
คลุกคลีตีโมงกับสามัญชน
ซาราบิและข้าไม่เห็นเจ้า ในพิธีเจิมซิมบ้า
งานมีวันนี้หรอกหรือ
ข้าผิดไปแล้ว
ลืมไปได้ยังไงกัน
ก็เหมือนจิตใจของท่านที่เลอะเลือน
คิดว่าเป็นน้องชายเจ้าป่า ก็ควรเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์
จริง ๆ แล้วมันก็ควรเป็นข้า จนกระทั่งเจ้าก้อนปุกปุยเกิดขึ้นมา
เจ้าก้อนปุกปุยที่เจ้าว่านั่น คือลูกชายข้า เจ้าป่าในอนาคต
ข้าคงต้องถอนสายบัวให้คล่องเสียแล้ว
อย่าหันหลังเดินหนีข้า สการ์
ท่านต่างหาก มูฟาซา
ที่ควรระวังหลังของท่านไว้ให้จงดี
เจ้าท้าข้าใช่ไหม
ใจเย็น ใจเย็น
ข้ามิบังอาจไปท้าท่านหรอก
อ่อนละสิ
เรื่องความฉลาดแล้ว ข้าก็เฉลียวไม่แพ้ใคร
แต่ถ้าเป็นเรื่องพละกำลังแล้วล่ะก็
ข้าคงได้รับเชื้อมาแค่หางแถว
ทุกบ้านก็มีคนแบบนี้ทั้งนั้นแหละ ฝ่าบาท
บ้านข้าสองคน ก็เป็นแบบนี้
ตัวป่วนคอยกวนให้เสียเรื่องตลอด
ข้าต้องทำยังไงกับเขาดี
อย่างเขานี่เอาไปทำพรมผืนงามได้สบาย
ช่างคิด
ท่านลองตรองดูสิ พอเขาแปดเปื้อน
ท่านก็เอาเขาไปสะบัดให้สะบอมข้างนอกโน่น
ซิมบ้า
พ่อครับ พ่อ
ตื่นเถอะครับ พ่อ ไปข้างนอกกัน
โทษที
พ่อครับ พ่อ
ลูกชายเจ้าตื่นแล้ว
ก่อนพระอาทิตย์จะขึ้นเสียอีก สมเป็นลูกชายเจ้าจริง ๆ
พ่อครับ เร็วครับ
พ่อสัญญาแล้วนะ
ก็ได้ ก็ได้ ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว
ไชโย
ดูสิ ซิมบ้า
ทุกอย่างที่แสงสาดส่องทาทับไปถึง คืออาณาจักรของพวกเรา
โอ้โห
การครองบัลลังก์เป็นเจ้าป่า ก็เป็นเช่นพระอาทิตย์ขึ้นและตกดับ
ในไม่ช้า ซิมบ้า พ่อก็ต้องลาลับขอบฟ้าไปเช่นตะวัน
และเจ้าก็คือดวงอาทิตย์แห่งรุ่งอรุณวันใหม่ ผงาดใหญ่เป็นเจ้าป่า
- และทั้งหมดนี่จะตกเป็นของข้างั้นรึ - ทุก ๆ สิ่ง
ทั่วหล้าที่แสงตะวันส่องไปถึง
แล้วตรงที่ร่ม ๆ นั่นล่ะครับ
ตรงนั้นเลยเขตแดนของเราไปแล้ว
เจ้าห้ามออกไปนอกเขตเด็ดขาด ซิมบ้า
ข้าเข้าใจว่าเป็นเจ้าป่า ทำอะไรก็ได้ตามใจปรารถนา
มีอะไรอีกหลายอย่างที่เจ้าป่าต้องทำ มากกว่าการทำตามใจตนเองตลอดเวลา
- อีกหลายอย่างเหรอครับ - ซิมบ้า...
ทุกอย่างที่เจ้าเห็นอยู่นี้ คงอยู่ร่วมกันในความสมดุลที่ซับซ้อน
ในฐานะเจ้าป่า เจ้าต้องเข้าใจ ให้ลึกซึ้งถึงสมดุลนั้น
และให้เกียรติสิ่งมีชีวิตทุกชนิด
ไม่ว่าจะเป็นมดตัวเล็ก ๆ หรือกวางตัวใหญ่ ๆ ก็ตาม
แต่ท่านพ่อ พวกเรากินกวางเป็นอาหารนี่ครับ
ถูกต้องแล้ว ซิมบ้า มา พ่อจะอธิบายอะไรให้ฟัง
วันหนึ่งถ้าเราตายลง ร่างจะกลายเป็นปุ๋ยให้ต้นหญ้างอกงาม
เป็นอาหารของกวางต่อไป
ดังนั้นแล้ว เราทุกคนต่าง เวียนว่ายอยู่ในวิถีของชีวิต
- อรุณสวัสดิ์ขอรับ ฝ่าบาท - อรุณสวัสดิ์ ซาซู
มาเข้าเฝ้าพร้อมรายงานยามเช้าขอรับ
ว่ามา
ผึ้งน้อยคาบข่าวมา
บอกว่าเสือดาวไม่ไหวจะให้เคลียร์
จริงเหรอ
เจ้าทำอะไรของเจ้า
กระโจนตะปบครับ
มานี่ ราชสีห์กรานศึก จะทำให้ดูเป็นตัวอย่าง
ข้าบอกพวกช้างผู้จำได้ทุกอย่าง ให้ลืมไปเสีย แต่ก็ไม่เป็นผล
- ซาซู เจ้าหันหลังไปซิ - ขอรับ ฝ่าบาท
เสือชีตาร์ขาดแคลน แต่...
หมอบราบแนบพื้น
ชีตาร์ ถ้าโกงกันนะไม่มีวันเจริญ...
ได้ครับ พ่อ หมอบราบแนบพื้น อย่างนี้ใช่ไหมครับ
- ทำอะไรกัน - สอนลูกกระโจนตะปบ
กระโจน ฟังดูเข้าท่า
ตะปบด้วยเหรอ ไม่นะฝ่าบาท ล้อกันเล่นใช่ไหม
ฉีกหน้ากันไปอย่าได้แคร์
เงียบเข้าไว้
ท่านมูฟาซา งุบงิบกระซิบอะไรกัน
ท่านมูฟาซา ซิมบ้า
เก่งมากเจ้าลูกชาย
- ซาซู - ว่าไง
- สารจากเบื้องล่าง - บัดนี้...
ฝ่าบาท หมาไนลักลอบ เข้ามาในแดนทรนงแล้ว
ซาซู พาซิมบ้ากลับบ้านไป
ท่านพ่อ ขอข้าไปด้วยคน
ไม่ได้
ข้าไม่เคยได้ออกไปไหนกะเขาเลย
เจ้าชายเลือดร้อน ไม่นาน เจ้าก็จะได้เป็นเจ้าป่า
และเมื่อวันนั้นมาถึง ก็เชิญเจ้าไล่ล่าไอ้หัวขโมยไร้ปัญญาขี้เรื้อน
ค่ำยันสว่างได้ตามอัธยาศัย
อาสการ์ครับ รู้ไหมอะไรเอ่ย
ข้าไม่ทายคำถามกาไก่ไร้สาระ
ข้าจะเป็นเจ้าป่าแห่งผาทรนง
เด็กเอ๋ยเด็ก
พ่อข้าเพิ่งพาไปดูอาณาจักรทั่วแดน
และข้านี่แหละ จะปกครองมัน
อย่าถือสาอาเลยนะ ที่ไม่ได้ลิงโลดดีใจกับหลาน
คือหลังมันเจ็บอยู่น่ะ
อาสการ์ครับ
เมื่อข้าได้เป็นเจ้าป่าแล้ว ข้าจะสถาปนาท่านเป็นอะไรดี
จะอาลิงอาค่างก็เอาเถอะ
- พิลึกคนนะอาน่ะ - เจ้าจะไปรู้อะไร
พ่อของเจ้าพาเจ้าไปดู อาณาจักรทั่วทุกหย่อมหญ้าแล้วใช่ไหม
ทั่วเลยครับ
พ่อเจ้ามิได้พาเจ้าไปดู แผ่นดินที่เลยเขตแดนทางเหนือไปสินะ
พ่อห้ามข้าไม่ให้ไปที่นั่นด้วยล่ะ
พ่อเจ้าทำถูกแล้ว
มันอันตรายเกินไป
สิงโตที่อาจหาญชาญชัยเท่านั้น ที่ไม่หวาดหวั่นถึงจะกล้าเข้าไป
ข้าไม่เคยกลัวสิ่งใด อะไรอยู่ที่นั่นรึครับอา
เสียใจด้วยนะ ซิมบ้า ข้าบอกเจ้าไม่ได้จริง ๆ
ทำไมล่ะ
ข้าก็ห่วงเรื่องความปลอดภัย ของหลานชายสุดที่รักน่ะสิ
ก็ข้าเป็นหลานชายคนเดียวของท่านนี่นา
ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งปวง ข้าก็เลยต้องปกป้องเจ้า
สุสานช้างไม่ใช่ที่ ๆ เจ้าป่าน้อยอย่างเจ้าจะเข้าไป อุ๊บ
อะไรช้าง ๆ นะครับ รู้แล้ว
หลานรัก เห็นทีว่าข้าพูดมากไปเสียแล้ว
ข้าคิดว่าวันหนึ่งไม่ช้า ไม่นาน เจ้าก็จะต้องรู้สักวัน
ฉลาดปราดเปรื่องขนาดนี้
ขออะไรอย่างนะหลานรัก
สัญญากับข้าสิว่า เจ้าจะไม่ ไปเหยียบดินแดนแห่งความตายนั่น
ไม่มีปัญหาครับอา
ต้องอย่างนี้สิ เด็กดีของข้า
ไปวิ่งเล่นให้เย็นใจเถอะไป
และเจ้าต้องเหยียบ
เรื่องนี้ไว้ให้มิดนะ
- ไง นาลา - หวัดดี ซิมบ้า
มาใกล้ ๆ สิ ฉันเพิ่งได้ยิน เรื่องดินแดนแสนอัศจรรย์
ซิมบ้า ฉันกำลังอาบน้ำอยู่
และเจ้าก็ได้เวลาอาบน้ำแล้วเช่นกัน
แม่น่ะ
แม่ทำแผงขอผมกระเซอะกระเซิงหมดแล้ว
โอเค โอเค เกลี้ยงแล้วครับ พวกเราไปกันได้รึยังครับ
เราจะไปไหนกัน
หวังว่าคงไม่ใช่ที่น่าเบื่อนะ
ที่นี่เจ๋งอย่าบอกใคร
แล้วมันที่ไหนกันล่ะ
- แถว ๆ หนองน้ำ - หนองน้ำเหรอ
หนองน้ำมีอะไรให้น่าไปเล่น
ถึงแล้วจะบอก
แม่คะ หนูไปเล่นกับซิมบ้าได้ไหมคะ
ซาราบิ เธออนุญาตไหม
ก็...
- นะคะ - นะครับ
ก็ได้จ้ะ
- ไชโย - แต่มีข้อแม้
ซาซูต้องไปด้วย
ไม่เอาครับ ไม่ให้ซาซูไป
เร่งฝีเท้าหน่อยสิ
ถึงหนองน้ำเร็วเท่าไหร่ เราก็จะได้กลับบ้านเร็วเท่านั้น
เราไปที่ไหนกันเนี่ย
สุสานช้าง
โอ้ ว้าว
แต่... ซาซู
จริงด้วยสิ เราจะจัดการยังไงกับเขาดี
ดูเจ้าสองคนสิ
เมล็ดจุ๋มจิ๋มแห่งความกุ๊กกิ๊ก เบ่งบานงอกงามในป่าทุ่ง
พ่อแม่ของเจ้าสองคนคงชื่นใจ
ที่ได้หมั้นหมายให้ได้คู่กัน
หมาย อะไรนะ
หมั้นหมาย จับคู่
ให้ชู้ชื่นกัน
หมายความว่า...
วันหนึ่งข้างหน้า เจ้าสองคน ก็จะต้องเข้าสู่ประตูวิวาห์
จะอ้วก
จะแต่งงานกับเพื่อนเข้าไปได้ยังไง
ใช่ ไม่เห็นเข้าท่า
โทษทีที่ทำฝันเจ้าสลาย
แต่เจ้าสองคนนกเขาจูฮุกกรู๊คู่รัก เซย์โนคงไม่ได้
มันเป็นธรรมเนียมทำกันมาแต่รุ่นปู่ย่า
เมื่อไหร่ที่ข้าเป็นเจ้าป่า ประเพณีนี้หลุดโผแน่
- ข้ามศพข้าไปก่อนเถอะ - ถ้างั้น ข้าไล่เจ้าออก
ไม่เลว แต่เจ้าป่าเท่านั้นที่จะไล่ข้าได้
แต่ซิมบ้าเป็นว่าที่เจ้าป่านะ
ถูกต้อง เพราะฉะนั้น เจ้าต้องทำตามคำสั่งข้า
คงไม่ได้ ข้าไม่ทำ
ผยองอยู่ใช่เล่นนะเนี่ย เรา
ข้าเกรงว่าเจ้าจะโตขึ้นมา เป็นเจ้าป่าที่ไร้ธรรมประจำใจ
ไม่มีทาง ข้าไม่เป็นอย่างนั้นแน่
จะไปเป็นคิงที่แสนยิ่งใหญ่
ที่เหล่าศัตรูต้องเกรง
ข้าไม่เคยเห็นว่ามีคิงที่ไหน
ตัวเล็กอย่างนี้เป็นแน่
จะแกร่งกำยำและแสนสง่า
กว่าคิงในยุคใด
พิสูจน์ตัวเองให้เขาเกรงกลัว
จะให้ใคร ๆ ตกใจ
ก็ยังอีกนานล่ะ กว่าจะได้เป็นคิง
โอ้ นานไหม อยากให้ฝันเป็นจริง
หนทางยังยาวไกล เจ้าชายน้อย ถ้าคิดว่า...
- ไม่มีใครจะว่าเรา - เมื่อข้าพูดว่า...
- ไม่มีใครจะห้ามเรา - ข้าหมายความว่า...
- ไม่มีใครมาสอนเรา - เดี๋ยว พวกเจ้ายังไม่เข้าใจ
- ไม่ต้องคอยฟังผู้ใด - ฟังก่อน
อยากจะทำอะไรก็ทำ
นั่นเป็นไปไม่ได้แน่
ทำอะไรก็ได้ตามชอบใจ
เอาล่ะ มันคงจะถึงเวลา
ทำความเข้าใจสักที
คิงคงจะไม่ฟัง
คำสั่งคำสอนของนกตัวหนึ่ง
นี่คงจะเป็นคราวเคราะห์จริง ๆ
ถูกเฉดออกจากตำแหน่ง
ไม่มีความหมาย ออกจากแอฟริกา
ข้าไม่อยากเป็นอย่างนั้น
ช่างทำอะไรที่มันแหกคอกจริง ๆ
โอ้ นานไหมอยากให้ฝันเป็นจริง
ไม่ว่าใครจะหันมา
ไม่ว่าใครจะหันไป
ไม่ว่ามองทางทิศใด
มองยังไงก็เห็นเรา
ช้าก่อน
เข้ามาร่วมวงบรรเลงฉลองด้วยกัน
ให้ใครพากันได้ยิน ได้รู้ทั่วกัน
บอกต่อกันไปว่าซิมบ้านี่แหละคิง
โอ้ นานไหมเมื่อไร ถึงเป็นจริง
โอ้ นานไหมเมื่อไร
ถึงเป็นจริง
ขออภัยหากหยาบไป แต่คุณนายครับ
ช่วยย้ายก้นใหญ่ ๆ ออกไปที
ซิมบ้า
นาลา
สำเร็จตามแผน
- เขาไม่ตามมาแล้ว - ฉันคือสิงโตอัจฉริยะ
พ่อสิงโตอัจฉริยะ ฉันต่างหากเป็นคนวางแผน
ไม่เถียง แต่ฉันเป็นคนดำเนินการ
- กับฉัน - เหรอ
- เธอเสร็จฉันแล้ว - อย่าคร่อมบนตัวฉัน
เสร็จฉันอีกแล้ว
ถึงแล้ว ในที่สุดเราก็มาถึงจนได้
โอ้ แม่เจ้า
น่ากลัวขนหัวลุก
จริงด้วย
เธอว่าเจ๋งไหม
- เราอาจเป็นอันตรายได้นะ - ฉันรู้น่า
ฉันสงสัยจังว่า ยังมีหัวสมองขดอยู่ในนั้นรึเปล่า
มีวิธีที่จะรู้ได้
เราต้องเข้าไปสำรวจดู
ผิดล่ะ เข้าไปสำรวจน่ะคงไม่ได้ แต่ออกไปอย่างสำรวมจะเข้าทีกว่า
ปัดโธ่เอ๋ย
เราออกนอกเขตแดนทรนงมาไกลโพ้น
ดูดิ๊ เจ้านกปากกล้วย กลัวจนตัวลีบ
เจ้าต้องเรียกข้าว่า คุณนกปากกล้วย เจ้าตัวป่วน
และตอนนี้เรากำลัง ตกอยู่ในภยันตรายของจริง
ภยันตรายเหรอ
ข้าคือใครไปมาทั่วป่า
เดี๋ยวจะหัวเราะใส่หน้า ภัยใด ๆ ในหล้า ข้าก็ไม่กลัว
ดูสิ ดู บันไซ ลมหอบอะไรมาให้พวกเรา
ไม่รู้สิ เชนซี
ว่าไง เอ็ด
อย่างที่คิดไว้เป๊ะ
สามสหาย ผู้ไม่ได้รับเชิญ
บังเอิญเดินหลงเข้ามา ไม่ได้ตั้งใจบุกรุกจริง ๆ นะ
พิกัดผิดพลาด... ก็เท่านั้น
โอ๊ะ โอ ช้าก่อน แป๊บนึง
ข้าจำเจ้าได้แล้ว ลูกสมุนตัวจ้อยของมูฟาซานี่เอง
คุณผู้หญิงจ๋า จริง ๆ แล้ว ข้าคือมือขวาของเจ้าป่าต่างหาก
ถ้างั้นเจ้าก็คือ...
ว่าที่เจ้าป่า
รู้ไหมว่าพวกเราทำยังไง กับเจ้าป่าพลัดถิ่น
เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
ทางทฤษฎีแล้ว ทำได้ เราดันทะลึ่งมาอยู่ในที่ของพวกมัน
แต่เจ้าบอกข้าว่าพวกนี้ก็เป็นแค่ ไอ้หัวขโมยไร้ปัญญาขี้เรื้อน
พูดอะไรใช้ความคิดนิดนึง ก็ดีนะ
- ว่าใคร ไร้ความคิด - ฉัน ฉัน ฉัน ดูตะวันโน่น
- หนีเร็ว - จะรีบไปไหน
อยู่รอร่วมมื้อเย็นกับพวกเราก่อนสิ
จริงด้วย สิงโตอยู่ไหน เราอยู่นั่น
เดี๋ยว เดี๋ยว ฉันบ้าง
ของฉันเอาแซนด์วิชลูกสิงห์นะ นายว่าไง
เป็นอะไรเอ็ด มีอะไร
เฮ้ พวกเราสั่งมื้อค่ำไปกินที่บ้านหรือเปล่า
ก็ไม่นะ ทำไม
เพราะ ส่งตรงกลับบ้านไปแล้ว
- พวกมันยังตามมาอีกไหม - ไม่แล้วนะ
แล้วซาซูล่ะ
นกมือขวาตัวจ้อยของเจ้าป่า ได้เวลากระโจนลงไป
ในหม้อน้ำเดือดพลุ่งพล่านแล้ว
ไม่ได้ ทำกับข้าอย่างนี้ไม่ได้นะ
พวกแกชอบรังแกคนอ่อนแอกว่า เก่งจริงมาวัดกันตัวต่อตัวกับข้านี่
- กับเจ้าน่ะเหรอ - ซวยล่ะ
เเบร่
ซิมบ้า
อยู่นี่เอง สิงห์น้อย ๆ
ดีที่สุดได้เท่านี้รึ
ไหนลองใหม่อีกครั้งสิ
- เมตตาพวกข้าเถอะ ยอมแล้ว ยอมแล้ว - หุบปาก
- หุบสนิท ตั้งแต่วินาทีนี้เลย - ใจเย็นก่อนนะ พวกเราขอโทษ
ถ้าพวกเจ้าเฉียดเข้าใกล้ ลูกชายข้าอีกล่ะก็...
นี่คือ... ลูกชายท่านเหรอ
- ลูกชายท่าน - แกรู้ไหมว่าเป็นลูกชายท่าน
รู้ได้ไง ไม่รู้ ไม่รู้จริง ๆ แกล่ะ
- ไม่แม้แต่จะเดา - ไม่เลย
เอ็ดว่าไง
แล้วพบกันใหม่นะคร้าบ
- พ่อครับ ข้า... - เจ้าจงใจขัดคำสั่งพ่อ
- พ่อจ๋า ข้าขอ... ข้าขอโทษ - ไม่ต้องพูดมาก กลับบ้าน
ฉันยกนิ้วให้ในความกล้าของเธอเลย
ซาซู
ขอรับ กระผม
พานาลาไปส่งที่บ้าน ข้ามีเรื่องต้องสั่งสอนลูกชายตัวดี
ไปเร็ว นาลา
ซิมบ้า โชคดีสำลีแปะหัวนะ
ซิมบ้า
ซิมบ้า พ่อผิดหวังในตัวเจ้าเหลือเกิน
- ข้ารู้ดี - เจ้าอาจถูกฆ่าได้รู้ไหม
เจ้าจงใจขัดคำสั่งพ่อ
และที่ร้ายไปกว่านั้น เจ้าพานาลาไปเสี่ยงภัยด้วย
ข้าแค่อยากเป็นคนกล้าอย่างพ่อบ้าง
พ่อใช้ความกล้าในเวลาที่ถูกต้อง
ซิมบ้า ฟังนะ ความเก่งความกล้า
ไม่ได้หมายความว่า เจ้าจะต้องแกว่งเท้าหาเสี้ยน
แต่พ่อไม่หวาดกลัวสิ่งใด
แต่วันนี้ พ่อกลัวเหลือเกิน
- พ่อกลัวเป็นด้วยเหรอ - เป็นสิ
พ่อกลัวจะสูญเสียเจ้าไป
ข้าว่าถึงเป็นเจ้าป่า ก็กลัวเป็นใช่ไหมครับพ่อ
- แต่พ่อรู้ไหมครับ - อะไรรึ
ข้าว่าหมาไนพวกนั้นกลัวท่าน จนเผ่นแน่บไปแล้ว
ไม่มีใครหน้าไหน กล้าแหยมกับพ่อเจ้าหรอก
- มาให้กอดหน่อย ลูกรัก - ไม่นะครับ พ่อ
มานี่เร็ว
จับพ่อได้แล้ว
พ่อครับ
- เราเป็นคู่หูกันใช่ไหมครับ - ใช่
และเราจะไม่ทิ้งกันใช่ไหมครับ
ซิมบ้า พ่อจะบอกคำพูดหนึ่ง ที่ปู่ของเจ้าเคยสอนพ่อ ให้เจ้าฟัง
มองไปที่ดวงดาว
อดีตเจ้าป่าผู้ยิ่งใหญ่ เฝ้ามองเราอยู่จากหมู่ดาวเหล่านั้น
- จริงเหรอครับพ่อ - จริงสิ
เมื่อไหร่ก็ตามที่ลูกรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง
จงจำไว้ว่า อดีตเจ้าป่าทุกตน ส่องแสงจากข้างบนนั้นเพื่อนำทางเจ้า
และพ่อก็เช่นกัน
มูฟาซาจอมกร่างนั่น ทำฉันก้นบวมนั่งไม่ได้ไปอีกหลายวัน
ไม่ขำ เอ็ด
หุบปากไปเลย
หยุดทะเลาะกันสักทีได้ไหม
- ก็มันเริ่มก่อน - ดูพวกแกสิ
ไม่ต้องคิดให้ปวดสมองว่าทำไม เราถึงเป็นพวกรั้งท้ายตลอด
ฉันเกลียดที่ต้องรั้งท้ายเนี่ย
ถ้าไม่มีสิงโต เราก็คงเป็นใหญ่ในนี้
ฉันเกลียดจังพวกสิงโตเนี่ย
- บ้าอำนาจ - แถมยังขนดก
- เหม็นอีกต่างหาก - แล้วพวกมันก็ยัง...
น่าเกลียดอีกด้วยล่ะ
สิงโตไม่เลวร้ายไปทุกตัวหรอกน่า
นึกว่าใคร ท่านนั่นเอง สการ์
เราก็กลัวว่าจะเป็น พวกบุญหนักศักดิ์ใหญ่
ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากมูฟาซา
- ใช่ - ข้าเข้าใจ
- พลังมาเลย - เห็นจริงตามนั้น
แค่ได้ยินชื่อ ก็กลัวตัวหงอแล้ว
- มูฟาซา! - อีกที ๆ
มูฟาซา!
มูฟาซา! มูฟาซา! มูฟาซา!
ขนลุกซู่เลย
สมุนข้ามีแต่พวกปัญญาอ่อน
ท่าน สการ์ คือ ข้าหมายถึง ท่านเป็นพวกเดียวกับเรา เป็นสหายของเรา
โอย เลี่ยน
ถูกใจใช่เลย นี่ขนาดไม่ใช่เจ้าป่า แต่วางท่าได้เนียนมาก
จริงสิ ท่าน มีอะไรติดไม้ติดมือมาให้กินบ้าง
สการ์ เพื่อนยาก มีอะไรมายั่วน้ำลายบ้างไหม มีไหม
พวกเจ้าทำงานพลาด ให้กินดีไหมเนี่ย
ข้าอุตส่าห์ผูกโบส่งไอ้ลูกสิงห์นุ่ม ๆ นั่น มาให้พวกเจ้ากิน
แต่ก็ยังทำหลุดมือไปได้
ก็พวกนั้นมาคนเดียวซะเมื่อไหร่ล่ะ สการ์
ใช่ แล้วจะให้พวกข้าทำยังไง
ฆ่ามูฟาซางั้นเหรอ
ถูกต้องตามนั้น
ความจำในสมองเจ้าข้ารู้ดี
ว่ามันเฉื่อยอย่างกับหมูตัวข้างใน
แต่พวกเจ้าทั้งหลายฟังกันให้ดี
ทุกคำของข้านี้ลืมไม่ได้
เจ้าคง ไม่เข้าใจว่ามันสำคัญ
ในใจเจ้าคงคิดน่าห่วงแทน
แต่นี่เรื่องอำนาจและก็พลัง
จงคอยยุ่ง จงคอยฟัง จงคอยแล
จงเตรียมตัวที่จะรับโอกาสแสนงาม
และเตรียมตัวฟังข่าวสารน่าชื่นใจ
ยุคสมัยที่ยิ่งใหญ่กำลังจะใกล้เข้ามา
จะให้พวกเราทำไง
แค่ฟังฉันให้เข้าใจ
ถึงแม้ว่าไม่น่าฟัง
แต่ผลมันก็คุ้มเกิน
ข้อเสนอข้าไม่ทำใครผิดหวัง
ทั้งยุติธรรมและแสนประทับใจ
ใช่เตรียมพร้อมไว้
ใช่เราพร้อมแน่ เพื่ออะไร
เพื่อความตายของเจ้าป่า
- เขาป่วยเหรอ - เปล่า เราจะฆ่ามัน
- ทั้งซิมบ้าด้วย - หัวแหลมนี่! มีเจ้าป่าทำไม
โน คิง โน คิง
- เจ้าพวกโง่ ต้องมีเจ้าป่าสิ - แต่ท่านพูดว่า...
ข้าจะเป็นเจ้าป่า!
อยู่กับข้า
แล้วเจ้าจะไม่มีวันหิวโหยอีกต่อไป
- โอ้! ใช่เลย - เจ้าป่าจงเจริญ
เจ้าป่าจงเจริญ เจ้าป่าจงเจริญ
เรื่องใหญ่ไม่เบาที่เราร่วมมือ
คิงที่สุดแสนน่าเทิดทูน
ย่อมได้ เล่นไม่ยาก เตรียมตัวได้เลย
จะเอาอะไรขอเพียงแค่บอก
อนาคตเจ้าจะดีกว่าใครอื่น
จดจำที่ข้าพูด ณ บัดนี้
สิ่งเดียวที่ข้าเน้นให้เจ้าจำไว้
จะไม่มีใครหิวอีกแน่นอน
จงเตรียมตัวให้ดี ๆ นี่มีครั้งเดียว
จงเตรียมตัวที่จะรับโอกาสงาม
แผนที่ไม่มีช่องโหว่
เพื่อวันเวลาที่ยิ่งใหญ่
จะมีใครกล้าขืนขัด
ก็ข้านี่แหละตัวจัด คือคิงที่จะยิ่งใหญ่
น่าชื่นชม น่าเทิดทูน
ไม่มีใครที่ ไหนจะเทียบเคียง
ด้วยพลังและอำนาจที่ข้ามี
จงเตรียมพร้อมเถอะ
ด้วยพลังและอำนาจของพวกเรา
จงเตรียมพร้อมเถอะ
เจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อนนะ พ่อของเจ้า มีของขวัญงาม ๆ มาเซอร์ไพรส์
อะไรเหรอครับ
ถ้าข้าบอกเจ้ามันก็ไม่ตื่นเต้นน่ะสิ
บอกมาเถอะครับ รับรองว่าผมจะเล่นให้เนียน
เจ้านี่มันทะเล้นไม่เบา
- น่านะ อาสการ์ - ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่บอก
เฉพาะสำหรับเจ้า กับพ่อของเจ้าเท่านั้น
คนที่ไม่ใช่พ่อ ทำต่อให้ไม่ได้
ได้เวลาที่อาต้องไปตามพ่อเจ้าแล้ว
- ข้าไปด้วย - ไม่ได้
บอกว่าไม่ได้ ไปนั่งรอบนก้อนหินนั่นไป
เจ้าคงไม่อยากหาเรื่องเดือดร้อนอีกหรอกนะ
เหมือนคราวที่แล้วที่ไปซ่ากับหมาไน
- อารู้ด้วยหรอ เรื่องนั้น - ซิมบ้า เขาลือกันให้แซ่ด
- จริงเหรอครับ - โกหกซะที่ไหน
โชคดีนะ ที่ป๊ะป๋าเจ้า มาช่วยเจ้าไว้ทัน ไม่งั้นล่ะก็
นี่พูดกันอย่างอาหลานนะ
ไปฝึกคำรามมาซะ อย่าให้มันอ่อนหวานมากนัก เข้าใจ๋
ครับ
อาสการ์ครับ เซอร์ไพรส์จะถูกใจผมมั้ยครับ
แน่นอน ซิมบ้า ถึงตายก็ยอมเลยทีเดียว
หุบปากน่า
ช่วยไม่ได้ คนมันหิว ต้องกินวัวสักตัวสองตัว
อย่าซ่า
เลือกตัวเล็ก ๆ ที่ป่วยปางตายก็ได้
ไม่ได้ เราต้องรอสการ์ให้สัญญาณ
มาแล้ว เริ่มได้
"เสียงคำรามหวาน ๆ"
ฝ่าบาท ดูสิ วัวทั้งฝูงวิ่งกันหน้าตั้งเลย
- แปลกดี - มูฟาซา เร็วเข้า
วิ่งกันให้แตกตื่นในช่องแคบหุบเขา
- ซิมบ้าอยู่ข้างล่างนั่นด้วย - ซิมบ้ารึ
ซาซู ช่วยข้าด้วย
เกาะไว้แน่น ๆ พ่อเจ้ากำลังมาช่วยแล้ว
เร็วเข้า
อยู่นั่นไง เกาะอยู่ตรงกิ่งไม้นั่น
จับไว้แน่น ๆ ซิมบ้า
พ่อ
สการ์ แย่แล้ว
เราจะทำยังไงกันดี ทำไงดี
ต้องกลับไปช่วย จะอยู่นี่ทำบื้ออะไร
พ่อ
สการ์
- ท่านพี่ - น้องข้า ช่วยข้าด้วย
เจ้าป่าจงเจริญ
ไม่นะ
ท่านพ่อ
พ่อครับ
พ่อครับ ตื่นเถอะ
ลุกขึ้นมา
พ่อครับ
เราต้องกลับบ้านแล้ว
ช่วยด้วย
ใครก็ได้
มีใครอยู่แถวนี้บ้าง
ช่วยที
ซิมบ้า เจ้าทำอะไรลงไป รู้ตัวไหม
วัวป่าวิ่งแตกตื่น ข้าอยู่ตรงนั้น พ่อก็เลยเข้าไปช่วย
มันเป็นอุบัติเหตุ ข้าไม่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้
ข้ารู้ ข้าเข้าใจ
ไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นหรอก
แต่เจ้าป่าก็สิ้นชีพไปแล้ว
และถ้าไม่ใช่เพราะเจ้า พ่อเจ้าก็ไม่ต้องตายแบบนี้
แม่ของเจ้าจะโกรธสักแค่ไหน
ข้าจะทำยังไงต่อไปดี
ไปซะ ซิมบ้า
หนีไปให้ไกล แล้วอย่ากลับมาอีก
จัดการมันซะ
โอ๊ะ โอ
มันวิ่งไปนู่นแล้ว หางจุกตูด
ไปจับมันมา
จ้างให้ข้าก็ไม่ไปทางนั้น
แกอยากให้ฉันสารรูป เหมือนแกล่ะสิ ไอ้ตูดหนาม
แต่เราต้องทำงานให้สำเร็จ
มันไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตอยู่แล้ว
และถ้าเกิดมันเสนอหน้ากลับมา อย่าหวังจะมีชีวิตกลับไป
เฮ้ ไอ้หนูได้ยินไหม
กลับมาเมื่อไหร่ แกตายอย่างเขียด
การสิ้นชีพของมูฟาซา เป็นโศกนาฏกรรมที่แสนเลวร้าย
แต่การสูญเสียซิมบ้า ผู้ซึ่งลืมตามาดูโลกได้ไม่นานไป
สำหรับข้าแล้ว นับเป็นการสูญเสียที่ใหญ่หลวงนัก
ข้าลำบากใจยิ่งนัก ที่ต้องสืบทอดบัลลังก์ต่อไป
เราต้องฟื้นฟูจากเถ้าถ่าน แห่งความพินาศครั้งนี้ กลับสู่ความรุ่งเรือง
เพื่อต้อนรับรุ่งอรุณของยุคใหม่
สิงโตกับหมาไนจะรวมใจเป็นหนึ่ง
ในวันคืนข้างหน้าที่สดใส รุ่งโรจน์
ออกไป ๆ ออกไปเลยนะ
ชอบจังฮู้ ไล่นกเนี่ย
ใช้การได้ทุกครั้ง
ทีโมน นายต้องมาดูนี่
ฉันว่ามันยังไม่ตายนะ
ไหนดูสิ ตัวอะไรเนี่ย
เฮ้ย สิงโตเว้ย หนีเร็ว พุมบ้า โกยกันเถอะ
ทีโมน ลูกสิงโตไม่มีพิษมีภัย
ดูสิ เขาน่ารัก น่าสงสารออก
- เราเลี้ยงเขาไว้เถอะนะ - พุมบ้า สติดีอยู่รึเปล่า
สิงโตนะ ที่พูดถึงอยู่ เราโดนจับกินไม่เหลือซากแน่
- แต่เขาตัวนิดเดียว - เผลอแป๊บเดียวโตเบิ้ม
เขาอาจเป็นเพื่อนพวกเราก็ได้นะ
พูดอะไรไม่คิด บางที เขาอาจจะ...
นึกอะไรได้อย่าง ถ้าเขาเป็นพวกเดียวกับเรา
มีสิงโตเป็นเพื่อน อาจเป็นเรื่องที่ไม่เลว
งั้นเราก็เลี้ยงเขานะ
ชัวร์ป๊าบ ใครกันแน่ที่ฉลาดล่ะเนี่ย
ตรงประเด็นข้าเป๊ะ
โอ๊ย ร้อนตับแตก เข้าร่มกันดีกว่า
- โอเคไหม เจ้าหนู - ก็โออยู่
นายเกือบซี้ม่องเท่ง
ฉันช่วยชีวิตเจ้าไว้
พุมบ้าก็ช่วยด้วย นิดนึง
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน
นายจะไปไหน
ไปมันเรื่อย ๆ
เขาดูหม่น ๆ นะ
- ฉันว่าเขาสีน้ำตาลทองนะ - ไม่ใช่ยังงั้น ฉันหมายถึงเขาดูเศร้า
เจ้าหนู ใครทำให้ช้ำใจ
ใครจะกล้า เขามันนักล่าตัวพ่อ
ล่าตัวพ่อ
นายมาจากไหนเหรอ
สนทำไม ไงก็ไม่มีบ้านให้กลับอยู่ดี
นายเป็นสิงห์จรจัด สุโค่ย เรามันพวกเดียวกัน
- นายไปก่อเรื่องอะไรไว้ล่ะ ไอ้หนู - ผิดจนเกินอภัย
- ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีก - ไม่อยากเล่า ก็ไม่อยากฟัง
ไม่เอาน่า ทีโมน เราจะช่วยนายยังไงได้บ้าง
ไม่มีใครช่วยได้ เว้นแต่นายจะย้อนเวลาไปหาอดีต
เจ้าหนู รู้ไหม เวลาแบบนี้ ทีโมนคู่หูของฉันจะพูดว่า
"เจ้าจงอย่าเอาปัจจุบัน มาทำร้ายอดีต"
ไม่ใช่ ไม่ใช่
- ฉันหมายถึง... - มั่วไปเรื่อย
ไม่รู้จริงก็เงียบ ๆ ไปจะดีกว่า
มันต้อง "เจ้าจงอย่าเอาอดีตมาทำร้ายปัจจุบัน"
ฟังนะ เจ้าหนู ธรรมดาชีวิตที่ต้องมี สิ่งร้าย ๆ แผ้วผ่านมา ปล่อยวางบ้างก็ได้
- ก็จริง - ผิด
เมื่อโลกเมินเจ้า
เจ้าก็จงเมินโลก
ฉันไม่ได้ถูกสอนมาแบบนั้น
งั้นนายก็ต้องเรียนวิชานี้
พูดตามฉัน
- ฮาคูน่า มาทาท่า - ว่าอะไรนะ
ฮาคูน่า มาทาท่า
หมายความว่า "อย่ากังวล"
ฮาคูน่า มาทาท่า
แสนจะซึ้งประทับใจ
ฮาคูน่า มาทาท่า
สุขกันให้สะใจ
ไม่เห็นต้องกังวล
ปล่อยมันไปแหละสุขแท้
เรื่องร้ายไม่เคยมี ท่อง ไว้ดี ๆ
ฮาคูน่า มาทาท่า
- ใช่ มันคือคติของเรา - คติอะไรเหรอ
เปล่า แค่คติเองหนู
รู้ไหมหนู คำสองคำนี้แก้ปัญหาให้กับเรา
ใช่เลย ดูพุมบ้าเป็นตัวอย่างสิ
เมื่อเขายังเป็นเด็กน้อย ๆ
เมื่อเขายังเป็นเด็กตัวน้อย
- ร้องเก่งนิ - ขอบใจ
กลิ่นเขามันรุนแรง เกินกว่าใครจะทานทน
ใครต่อใครในสาวันน่า เป็นกระเจิงกันไป
ถึงหนังฉันจะหนา
แต่ก็แสนขี้อาย
มันเจ็บช้ำ ไม่มีใครเข้ามาใกล้สักราย
- สุดท้ายก็อาย - เป็นใครก็อาย
- เปลี่ยนชื่อกันไป - โอ้ เปลี่ยนว่ายัง ไง
ก็มันเจ็บปวดเกินทน
- มันเป็นแบบไหน - เป็นความผิดฉัน
- พุมบ้า อย่าทำต่อหน้าเด็ก - โอ้ ขอโทษ
ฮาคูน่า มาทาท่า
ช่างเป็นคำที่ชูใจ
ฮาคูน่า มาทาท่า
สนุกให้ทุกข์จางไป
จะกังวลทำไม
ทิ้งมันไปก็สุขแท้
เอ้า ร้องสิหนู
เรื่องร้ายไม่เคยมี
ท่องไว้ดีดี
ฮาคูน่า มาทาท่า
ขอต้อนรับสู่บ้านน้อยของเรา
- อยู่ที่นี่เหรอ - ตรงไหนก็ได้ตามใจชอบ
บ้านคือที่ซุกหัวนอน
สุนทรีย์จัง
หิวแล้วล่ะ
ฉันหิวขนาดกินม้าลายได้ทั้งตัวเลย
ที่นี่ไม่มีม้าลายหรอก
กวางล่ะ
- ฮิปโป - ไม่มี
นี่หนูน้อย ถ้าอยู่กับเรา ก็ต้องกินเหมือนเรา
แถวนี้ท่าทางคงหาอะไรกินได้นะ
อะไรน่ะ
หนอนน่ะสิ จะอะไรซะอีก
แหวะ คลื่นไส้
รสชาติเหมือนไก่
แต่ก็มันดีนะ
นี่คืออาหารอันโอชะ
กลมกล่อมและก็กรอบดีด้วย
อีกหน่อยก็ชอบเอง
บอกให้นะหนู ชีวิตมีรสชาติ
ไม่มีกฎ ไม่ต้องรับผิดชอบ
แบบนี้มีไส้ครีมด้วย
ที่สะใจคือ หายห่วง
กินสิหนู
ก็ได้ ฮาคูน่า มาทาท่า
ลื่น ๆ แต่ก็มันดี
นั่นสิ
ฮาคูน่า มาทาท่า
- ฮาคูน่า - ไม่เห็นต้องกังวล
ปล่อยมันไปน่ะดีแล้ว
เรื่องร้ายไม่เคยมี
ท่องไว้ดี ๆ
ฮาคูน่า มาทาท่า
ฮะฮะฮ่า
ทา-ท่า
ใครจะมารู้
ความทุกข์ที่เรามี
ใครจะมารู้
ความเศร้าใจ
ซาซู ซู่ซ่าหน่อย
ร้องเพลงที่มีจังหวะบ้าง อะไรบ้างสิ
โลกกลม ๆ เล็ก ๆ ไม่งอ
ไม่เอา ไม่เอา เพลงอะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่เพลงนี้
ข้ามีมะพร้าวดี ๆ เยอะแยะมากมาย
ดูดดื่มเย็นชื่นใจ
ดับกระหาย คลายความร้อนรุ่ม
จะใหญ่หรือเล็กดี บางลูกขนาดเท่าหัวก็มี
อยู่กับมูฟาซา ก็ไม่ต้องทำอะไรบ้า ๆ แบบนี้
เมื่อกี้ เจ้าพูดอะไร
- เปล่าพูด - รู้กฎใช่ไหม
ห้ามพูดชื่อต้องห้ามนั่นเด็ดขาด ตราบใดที่ข้า เป็นเจ้าป่าอยู่ที่นี่
ขอรับ ฝ่าบาท ท่านคือเจ้าป่า
ข้าก็แค่พูดขึ้นมาลอย ๆ เปรียบเปรยความต่าง
เรื่องวิธีการบริหารงานราชวัง ไปงั้น ๆ แหละ ท่าน
- หวัดดี เจ้านาย - มีอะไรอีกล่ะ ทีนี้
- เรามีเรื่องรำคาญใจต้องคุยกับท่าน - ข้าพูดเอง
สการ์ อาหารก็หาย น้ำก็เหือด
ใช่ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วด้วย แต่ไม่มีอะไรเหม็น ๆ ตกถึงท้องเลย
เป็นหน้าที่ของสิงโตตัวเมียนี่นา ที่ต้องออกไปล่าหาอาหาร
ก็ใช่ แล้วไปกันซะที่ไหนล่ะ
- กินซาซูรองท้องไปก่อน - ข้าไม่อร่อยหรอก
หนังทั้งเหนียวทั้งยาน แถม...
ซาซู อย่ามาโยกโย้ ผัดกระเทียมหน่อยก็อร่อยแล้ว
ข้าก็คิดว่าสมัยมูฟาซาก็แย่แล้วนะ
- ตะกี้ เจ้าพูดว่าอะไรนะ - ข้าพูดว่า มูฟ...
พูดว่า สบายดีไหม
แล้วไป ไปได้แล้ว
แต่ท้องยังร้องอยู่เลยนะ
ไสหัวไป
- แหม เรอได้เด็ดขาดจริง ๆ ซิมบ้า - ขอบใจ
- อิ่มจะแย่ - ฉันก็เหมือนกัน
กินอย่างกับหมู
ก็เจ้าเป็นหมู พุมบ้า
เออ จริง
- ทีโมน - ว่าไง
เคยสงสัยไหมว่าดวงกลม ๆ ระยิบระยับเต็มท้องฟ้านั่นคืออะไร
ไม่สงสัย เพราะรู้อยู่แล้ว
แล้วมันคืออะไรล่ะ
หิ่งห้อยน่ะสิ
หิ่งห้อยที่ค้างเติ่ง อยู่บนท้องฟ้าแสนกว้างใหญ่นั่น
ให้ตายเถอะ
ข้าก็หลงคิดมาตั้งนานว่า มันคือแก๊ซลูกบอล
ที่เผาไหม้อยู่ไกลออกไปเป็นพันล้านไมล์
หายใจเข้าออกก็เป็นเรื่องแก๊ซ ๆ เท่านั้นแหละ นายน่ะ
ซิมบ้า นายว่ายังไง
ฉันจะไปรู้เรอะ
อะไรก็ได้ ทายมาสิ ทายมา
พูดมาเหอะ เราต่างก็ทายกันไปแล้ว นะ นะ
คือว่า...
มีใครคนหนึ่งเคยบอกฉันว่า
อดีตเจ้าป่าอยู่บนนั้น คอยพิทักษ์คุ้มครองพวกเรา
จริงเหรอ
นายหมายถึงวิญญาณของอดีตเจ้าป่า กำลังดูเราจากบนฟ้ารึ
- คนที่บอกนายคงเสียสติไปแล้ว - เออ จริง
- มุขไหนเนี่ย - ใช่ ไร้สาระ เนอะ
- นายทำฉันขำท้องแข็งเลย - เหรอ
ฉันพูดอะไรผิดไปเนี่ย
ซิมบ้า
เขายัง... เขายังมีชีวิตอยู่เรอะ เขายังไม่ตาย
ถึงเวลาแล้ว
เอ-วิโมเวห์ เอ-วิโมเวห์
ในป่ากว้างใหญ่ไพศาล
สิงโตหลับใหล
ในป่ากว้างใหญ่ไพศาล
สิงโตหลับใหลไปสู่...
ไม่ได้ยิน ขอเสียงหน่อย
เอ-พุมบ้า-บัม-บะ-เว
พุมบ้า พุมบ้า
ทีโมน
พุมบ้า
พุมบ้า พุมบ้า
ตกใจหนีอะไรมา
หล่อนจะกินฉัน
ให้ตายเถอะ ทำไมต้อง เป็นฉันที่คอยช่วยชีวิตนาย...
ไม่ต้องห่วงนะเพื่อน ฉันอยู่ตรงนี้ ใครก็ทำอะไรนายไม่ได้
สู้เขา ขย้ำเข้าที่หัวหล่อนเลย
กัดเข้าไปที่คอ อย่าให้พลาด
บอกแล้ว ว่าเลี้ยงไว้ไม่เสียหลาย
นาลาใช่ไหม
เธอจริง ๆ ด้วย
- นายคือใคร - ฉันเองไง ซิมบ้า
ซิมบ้า
อุ๊ยตายแล้ว เธอยัง...
- ว้าว - เธอมาอยู่นี่ได้ยังไง
ดีใจจริง ๆ ที่ได้เจอเธอ
- อ้าว รู้จักกันด้วยเหรอเนี่ย - แล้วเธอมาทำอะไรแถวนี้
ถามได้ ฉันมาทำไมแถวนี้ แล้วเธอล่ะ
รู้จักกันได้ไงเนี่ย
ทีโมน เพื่อนสนิทฉันชื่อนาลา
- เพื่อนเรอะ - ใช่ พุมบ้า มานี่สิ
นาลา นี่พุมบ้า พุมบ้า นี่นาลา
- ดีใจที่ได้รู้จัก - เช่นกันค่ะ
ไปไงมาไง... ไม่อยากเชื่อเลย ข้องใจไม่ไหวต้องเคลียร์
นายรู้จักเธอ เธอรู้จักนาย
แต่เธอจะขม้ำเขา และเราก็ยินยอม งั้นเรอะ
- พูดตกหล่นตรงไหนไปไหม - ใจเย็น ทีโมน
ทุกคนรู้คงดีใจ ที่เธอยังไม่ตายหลายปีมานี่
แม่เธอจะว่ายังไงก็ไม่รู้
อย่าบอกแม่นะ เงียบ ๆ ไว้ไม่ต้องให้ใครรู้
ต้องบอกสิ ทุกคนเข้าใจว่าเธอตายไปแล้ว
คิดงั้นจริงเหรอ
จริงสิ สการ์เล่าให้พวกเราฟัง เรื่องโกลาหลครั้งนั้น
อาบอกเหรอ แล้วเขาบอกอะไรเธออีกบ้าง
จะอะไรก็ไม่สำคัญ เท่ากับรู้ว่า เธอยังมีชีวิตอยู่ เป็นเจ้าป่า
เจ้าป่าเหรอ คุณผู้หญิง ฟั่นเฟือนไปแล้วแน่ ๆ
เจ้าป่า
ฝ่าพระบาท ข้าน้อยขอทวายบังคม
- อย่ากวนน่า - ไม่ใช่ทวาย ถวาย
และก็เลิกบ้า เขาไม่ใช่เจ้าป่า หรือใช่
- ไม่ใช่ - ซิมบ้า
ตอนนี้ไม่ใช่ เมื่อก่อนเกือบใช่
แต่ก็ผ่านมานานมากแล้ว
คลุมเครือไม่เคลียร์ นายคือเจ้าป่าใช่ไหม แล้วทำไมไม่บอกพวกเรา
- ฉันก็ยังเป็นฉันคนเดิม - แต่มากด้วยอำนาจ
ให้เราอยู่ลำพังสักครู่ได้ไหมคะ
เธอมีอะไร
ก็พูดออกมาต่อหน้าพวกเราได้เลย จริงไหม ซิมบ้า
พวกนายออกไปก่อนก็จะดี
เอาแล้วไง หลงคิดว่ามองตาก็รู้ใจ
ทีโมนกับพุมบ้า รู้จักไปนาน ๆ เธอจะชอบพวกเขา
เป็นอะไรไป
เศร้าทำไม
เหมือนเจอเธอฟื้นคืนชีพขึ้นมา
เธอไม่รู้หรอกว่า ทุกคนจะดีใจแค่ไหน ที่รู้ว่าเธอยังไม่ตาย
ฉันตื้นตันใจมาก
- ก็อย่าเศร้าสิ - ฉันคิดถึงเธอมากจริง ๆ นะ
ฉันก็คิดถึงเธอเช่นกัน
บอกให้นะพุมบ้า น้ำเน่า
ขอโทษ
ไม่ใช่แก พวกเขา
เขา เธอ สองต่อสอง
ผิดปกติตรงไหน
- สิ่งดี ๆ เริ่มจะเกิด - อะไร
- เจ้าตัวคงยังไม่รู้ - ใคร
ก็คือความรักที่เขานั้นมีให้กัน
จากนี้คงมีแต่เรา
ช่างเป็นเวลาที่ชื่นใจ
ดูทุกแห่งช่างสวยงาม
ช่างเป็นยามเย็น ที่แสนจะโรแมนติก
ทั้ง ๆ ที่คงไม่นาน
เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า
ว่าในหัวใจเรา
ไม่มียามใด
จะสวยงามเกินไปกว่า
เมื่อสองหัวใจคู่เคียง
อยากบอกกับเธอทุก ๆ สิ่ง
เก็บมานานแสนนาน
แต่ความเป็นจริงก็รู้
เป็นไปไม่ได้ บอกแล้วก็คงจบกัน
เขาเก็บความจริงไว้บางอย่าง
ไม่อาจจะบอกผู้ใด
ความหยิ่งทะนงที่เขานั้นมีอยู่
ไปคิดให้ใครเข้าใจ
เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า
ว่าในหัวใจเรา
ไม่มียามใด
จะสวยงามเกินไปกว่า
เมื่อสองหัวใจคู่เคียง
เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า
ปล่อยใจเหนือเวลา
ล่องลอยไป
ในค่ำคืนที่พิสุทธิ์
เหมือนมีเพียงสองเรา
และความสุขไม่เคยยั่งยืน
อย่างที่รู้กันดี
และสิ่งดี ๆ
จากนี้คงสิ้นสุด
เหมือนเป็นเวร
เป็นกรรม
สวยไหมล่ะที่นี่
สวยจัง
แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
เธออยู่ดีมีสุขที่นี่
ทำไมไม่คิดจะกลับ ไปอยู่บ้านที่ผาทรนง
ฉันก็แค่ไม่อยากเป็นลูกแหง่ และอยากยืนบนลำแข้งตัวเอง
และฉันก็ทำได้ ทำได้ดีด้วย
กลับบ้านเถอะนะ พวกเราต้องการเธอ
- ใครจะไปต้องการฉัน - พวกเราไง เธอคือเจ้าป่า
นาลา เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว ฉันไม่ใช่เจ้าป่า สการ์โน่น
ซิมบ้า สการ์ให้พวกหมาไน มาอาศัยในแดนทรนงกับเรา
- อะไรนะ - ทุกอย่างพังพินาศยับเยิน
ไม่มีอาหาร น้ำก็ไม่มี
ซิมบ้า ถ้าเธอไม่ทำอะไรสักอย่าง ทุกคนก็คงอดโซหิวตาย
- ฉันกลับไปไม่ได้ - ทำไมไม่ได้
- เธอไม่เข้าใจหรอก - อะไรล่ะ
เปล่า เปล่า ไม่ได้สลักสำคัญอะไร ฮาคูน่า มาทาท่า
- ว่าไงนะ - ฮาคูน่า มาทาท่า
ฉันเรียนรู้จากที่นี่แหละ สิ่งร้าย ๆ บางทีก็เกิดขึ้นได้...
ซิมบ้า...
...และเราก็แก้ไขอะไรไม่ได้ แล้วจะทุกข์ใจไปทำไม
- ก็เพราะมันคือหน้าที่ของเธอ - ว่าแต่ฉัน เธอล่ะมาทำไม
ฉันมาเพื่อตามหาความช่วยเหลือ แล้วก็ได้มาเจอกับเธอ
เธอเข้าใจไหม ว่าเธอคือความหวังเดียวของพวกเรา
- เสียใจด้วย - เธอเป็นอะไรของเธอ
- เธอไม่ใช่ซิมบ้าคนเดิมที่ฉันรู้จัก - เธอพูดถูก ฉันไม่เหมือนเดิม
- ทีนี้พอใจยัง - ยัง แต่ผิดหวังมากกว่า
เธอนี่เริ่มจะเหมือนพ่อฉันขึ้นทุกวัน
ดีสิ อย่างน้อย ก็มีใครสักคนเดินตามรอยท่าน
เธอคิดว่าอยู่ดี ๆ ก็โผล่มา แล้วสอนว่าฉันควรทำยังไงงั้นเหรอ
เธอไม่เคยรู้ว่าฉันผ่านเรื่องอะไรมาบ้าง
ก็บอกให้ฉันรู้สิ
- ลืมมันไปเถอะ - ก็ได้
เธอจะไปรู้อะไร ฉันกลับไปได้ซะที่ไหน
ใครจะไปเชื่อ กลับไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
เจ้าเปลี่ยนอดีตไม่ได้
ไหนพ่อบอกว่าจะไม่ทิ้งข้าไปไง
ท่านหลอกข้า
และเพราะข้าแท้ ๆ
ข้าผิดเอง
ข้าไม่ดีเอง
ขอร้องล่ะ อยู่เฉย ๆ ได้มั้ย
ไม่ได้ อยู่นิ่ง ๆ เป็นที่ไหน
หลอนจริง ๆ ลิงตัวจิ๋วนี่ เลิกตามข้าเสียทีได้ไหม
- เจ้าเป็นใคร - คำถามก็คือเจ้าคือใคร
ตอนแรกก็คิดว่ารู้ แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจ
แต่ข้ารู้ว่าเจ้าคือใคร เอียงหูมาใกล้ ๆ สิ ความลับ
โอ๊ย พูดอะไรไม่รู้เรื่อง
สั้น ๆ ง่าย ๆ ลิงบาบูนก็คือเจ้า หาใช่ข้าไม่
เจ้าคงสับสนในชีวิตข้าว่า
ผิดถนัด เจ้านั่นแหละที่กำลังสับสน
- ไม่รู้แม้กระทั่งว่าตัวเองเป็นใคร - เจ้าคงรู้สินะ
แน่นอน เจ้าคือลูกชายมูฟาซา
- ไปล่ะ - เดี๋ยวก่อนสิ
ท่านรู้จักพ่อข้าด้วยเหรอ
ที่ถูกคือ ข้ารู้จักพ่อเจ้า
พูดเรื่องนี้แล้วมันเศร้า
พ่อข้าตายไปตั้งนานแล้ว
พูดอีกก็ผิดอีก
เขายังไม่ตาย เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปพบ
ตามผู้เฒ่าราฟีกี้มา ไม่มีหลง เร็วเข้า
อย่าชักช้าร่ำไร เร็ว ๆ เข้า
- ช้า ๆ สิ รอด้วย - ตามมาเร็ว ๆ
เดินช้าหน่อยได้ไหม
หยุด
แล้วมองลงไป
พ่อข้าซะที่ไหน นี่มันเงาหน้าข้าชัด ๆ
ไม่ใช่
มองให้ดี ๆ สิ
เจ้าเห็นไหม
ว่าพ่อสถิตอยู่ในตัวเจ้า
ซิมบ้า
พ่อครับ
ซิมบ้า เจ้าลืมพ่อหมดใจ
ไม่จริง ข้าจะลืมท่านลงได้ยังไง
เจ้าลืมว่าเจ้าคือใคร และข้าก็ไม่ได้อยู่ในใจเจ้าเช่นกัน
มองเข้าไปในจิตใจส่วนลึกของเจ้าสิ ซิมบ้า
เจ้ายิ่งใหญ่กว่า สิ่งที่เจ้าเป็นอยู่
เจ้าต้องไปทำหน้าที่ในวิถีแห่งชีวิต
ข้าจะเอาหน้าที่ไหนกลับไป ข้าไม่ใช่ซิมบ้าคนเดิม
จำได้ไหม ว่าเจ้าคือใคร
เจ้าคือลูกชายของข้า และเป็นเจ้าป่าที่แท้จริง
จำเอาไว้ว่าเจ้าคือใคร
อย่า พ่อครับ อย่าทิ้งข้าไป
จำไว้ให้ดี
- พ่อครับ - จำไว้ให้ดี
อย่าทิ้งข้าไป
จำเอาไว้
เกิดอะไรขึ้น
ลมฟ้าอากาศ
- ประหลาด ๆ นะ เจ้าว่าไหม - ครับ
ดูเหมือนสายลมจะเปลี่ยนทิศ
การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องดี
แต่มันไม่ง่ายเลย
ข้ารู้ดีว่าข้าต้องทำอะไร แต่กลับไปก็ต้องเผชิญอดีตที่ขมขื่น
ข้าวิ่งหนีอดีตมาแสนนาน
เจ็บนะ ตีข้าทำไม
สำคัญตรงไหน ตีไปแล้วก็จบ
ก็ใช่ แต่มันยังเจ็บอยู่
ถูกต้อง อดีตทำให้เราเจ็บปวด
แต่ถ้าถามข้า เจ้าก็เลือกเอาว่าจะวิ่งหนีมัน
หรือเรียนรู้จากมัน
เข้าใจแล้วใช่ไหม แล้วตัดสินใจทำยังไงต่อ
สิ่งแรกเลยคือ เอาไม้นี่มา
ไม่ให้ ไม่ให้ มันไม่ใช่ไม้ธรรมดานะ
- เฮ้ เจ้าจะวิ่งไปไหน - กลับบ้าน
อย่างนี้สิ ได้ใจ ตะลุยไปเลย
หง่ำ หง่ำ
เธอ เธอ ตื่นได้แล้ว
ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว ฉันเอง
ตกใจ ขวัญกระเจิงหมด
นึกว่าจะโดนงาบ
- เห็นซิมบ้าบ้างไหม - เขาอยู่กับเธอไม่ใช่เรอะ
อยู่ แต่ตอนนี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่หรอก
เจ้าป่าคืนบัลลังก์
หูฝาดไปรึเปล่า เขากลับบ้านแล้ว
กลับบ้าน หมายความว่าไง
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- เจ้าลิงนี่เป็นใคร - ซิมบ้ากลับไปทวงบัลลังก์คืนจากสการ์
- ใครนะ - สการ์
- ใครผิวตกสะเก็ดรึ - ไม่ใช่ สการ์คืออาของเขา
- ลิงตัวนี้คืออาของซิมบ้าเหรอ - ไม่ใช่
ซิมบ้ากลับบ้านไปสู้กับอาของเขา เพื่อทวงบัลลังก์เจ้าป่าคืน
ซิมบ้า รออยู่ตรงนั้นนะ
- มันดูแห้งแล้งมากเลยใช่ไหม - ตอนเจ้าบอกข้ายังไม่อยากจะเชื่อ
ทำไมถึงตัดสินใจกลับมา
อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกผิดชอบชั่วดีขึ้นมา
และฉันก็ขนลุกซู่ซ่าขอสู้ดูสักตั้ง
เหนือสิ่งอื่นใด ที่นี่คืออาณาจักรของฉัน
ถ้าฉันไม่สู้เพื่อแผ่นดินนี้ แล้วใครจะสู้
- ฉันนี่แหละ - มันอันตรายนะ
เดี๋ยวจะหัวเราะใส่หน้า ภัยใด ๆ ในหล้า ฉันก็ไม่กลัว
ไม่เห็นจะขำเลย
ทีโมน พุมบ้า พวกนายมาทำอะไรที่นี่
พร้อมน้อมรับคำบัญชา ข้าฝ่าพระบาท
นายจะไปสู้กับอาเพื่อผืนดินแล้ง ๆ เนี่ยนะ
ใช่แล้ว ทีโมน นี่คือบ้านของฉัน
ต้องซ่อมกันยาว
ซิมบ้า ก็ถ้ามันสำคัญสำหรับนาย เราก็อยู่สู้ไปด้วยกัน
หมาไน ฉันเกลียดหมาไน
มีแผนไหม จะลักลอบผ่านเข้าไปยังไง
- ต้องเอาเหยื่อล่อ - เข้าท่า ไม่ดีกว่า
เอาเลย ทีโมน เจ้าต้องหาทางล่อให้มันไปทางอื่น
จะให้ใส่ผ้าขี้ริ้วไปเต้นรำฮูล่าเหรอ
โอ้ ว้าว
ถ้าหิวก็ไปหาอะไรกินให้อร่อยลิ้น
ขอให้เข้ามากิน มากินยังมี
รู้ไว้ว่าตามสบาย
หมดปากเมื่อไหร่เราก็มา
- เร่เข้ามา - ยัพ ยัพ ยัพ
- มาเข้าเร่ - ยัพ ยัพ ยัพ
- หมูอ้วนใหญ่ - ยัพ ยัพ ยัพ
กินเข้าไปพุงอ้วนกลม
นาลา เธอไปตามหาแม่ฉันนะ และระดมพลเหล่าสิงโต
ส่วนฉันจะไปหาสการ์
ซาราบิ
มีอะไร สการ์
ทีมล่าของเจ้าอยู่ไหน ทำไมไม่ออกไปหาอาหาร
สการ์ อาหารไม่มีเหลือหลอ ฝูงอพยพไปกันหมดแล้ว
ไม่จริง เจ้ามันไม่ได้เรื่องมากกว่า
มันจบลงแล้ว ไม่มีอะไรเหลือหลอ
ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ คือต้องอพยพออกจากผาทรนง
- เราไม่ไปไหนทั้งนั้น - นั่นก็ตายลูกเดียว
- ตายก็ตายสิ - ท่านทำยังงั้นไม่ได้
ข้าคือเจ้าป่า ทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ
หากท่านเป็นได้แค่ครึ่ง ของเจ้าป่ามูฟาซาแล้วล่ะก็...
ข้าดีกว่ามูฟาซาเป็นสิบเท่า
มูฟาซา เจ้ายังไม่ตาย
มูฟาซา
ไม่ใช่ ข้าเอง
ซิมบ้า เจ้ายังไม่ตาย เป็นไปได้ยังไง
ไม่สำคัญหรอก ข้ากลับมาบ้านแล้ว
ซิมบ้า
ซิมบ้า ข้าอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นเจ้า
ตัวเป็น ๆ
ขอเหตุผลดี ๆ ข้อเดียว ที่ข้าควรไว้ชีวิตเจ้า
ซิมบ้า หลานต้องเข้าใจ
ความกดดันมากมาย ที่ต้องปกครองดินแดน...
หมดหน้าที่เจ้าแล้ว ก็ไปซะที สการ์
จะไปก็ไปได้
แต่ติดขัดก็ตรงที่
เห็นพวกมันไหมล่ะ
พวกมันคิดว่าข้าคือเจ้าป่า
เราไม่คิดยังงั้น ซิมบ้าคือเจ้าป่าตัวจริง
เลือกมา สการ์
จะไปดี ๆ หรือจะให้ใช้กำลัง
ต้องจบด้วยการนองเลือดหรือนี่
อาเกลียดนักที่ต้องเป็นตัวการ ทำให้คนในบ้านต้องตาย
- เห็นด้วยไหม ซิมบ้า - ข้าไม่หวั่นไหวในคำพูดเจ้าหรอก สการ์
ข้าไม่เก็บอดีตมาใส่ใจ
ดี แต่ผู้จงรักภักดีของเจ้าล่ะ
จะไม่ใส่ใจได้ลงคอเชียวรึ
ซิมบ้า เขาพล่ามเรื่องอะไร
เก็บความลับไว้มิดชิดเชียวนะ
บอกพวกเขาไปสิ ซิมบ้า
บอกไป ว่าใครเป็นตัวการ ทำให้มูฟาซาต้องตาย
ข้าเอง
ไม่จริง
บอกแม่มา ว่าไม่จริง
- มันคือเรื่องจริง - ชัดไหม ได้ยินจากปาก
- ไอ้ฆาตกร - ไม่จริง มันคืออุบัติเหตุ
ถ้าไม่ใช่เพราะช่วยเจ้า มูฟาซา ก็คงยังไม่ตาย เจ้าทำเขาตาย
- จะปฏิเสธเหรอ - เปล่า
- งั้น เจ้าก็มีความผิด - ไม่ ข้าไม่ใช่ฆาตกร
ซิมบ้า กลับมาหาเรื่องแท้ ๆ
แต่งวดนี้ ไม่มีป๊ะป๋าคอยช่วยเจ้าอีกแล้ว
และตอนนี้ ความจริงก็เปิดเผย
ซิมบ้า
ดูคุ้น ๆ นะ ฉากนี้
ข้าเห็นที่ไหนมาก่อนนะ ขอทบทวนความจำหน่อย
อ๋อ จำได้แล้ว
แบบนี้เลย เหมือนพ่อเจ้าเป๊ะ ก่อนที่เขาจะตกไปตาย
และฟังความลับข้าให้ดี ๆ
ข้านี่แหละ ฆ่ามูฟาซา
เลว ไอ้ฆาตกร
- ไม่นะ ซิมบ้า อย่า - บอกความจริงให้ทุกคนฟัง
ความจริง ความจริง จะปรากฏอยู่ในสายตาแห่งผู้มองเห็น
ยอมแล้ว
ข้าฆ่าเขาเอง
พูดดัง ๆ ให้ทุกคนได้ยิน
ข้าฆ่ามูฟาซาเอง
ขอทางหน่อย โทษที ผ่านมาทางนี้ ร้อนเว้ย
- ปล่อยข้าออกไปที ๆ - ขออยู่ด้วยคน ๆ
ขอร้องล่ะ อย่ากินข้านะ
ปล่อยพวกเขาลง
- หมูนี่มาจากไหน - เรียกฉันว่าอะไรนะ
- มันเรียกเขาว่าหมู - เรียกว่าอะไร
- บอกได้คำเดียวว่าซวย - เรียกฉันว่า ยังไง
- เสร็จแน่ - ต้องเรียกฉันว่า คุณชายหมู
เอาไป ไอ้งั่ง
เอานี่และนี่ไปด้วย
ไปให้พ้น ไอ้พวกขี้ขลาด
- ฆาตกร - ซิมบ้า ซิมบ้า เมตตา
- ไว้ชีวิตอาเถอะนะ ขอร้องล่ะ - คนอย่างเจ้าอยู่ไปก็หนักแผ่นดิน
แต่ซิมบ้า ข้าเป็นอาเจ้านะ
พวกหมาไนต่างหากล่ะ ที่เป็นศัตรูตัวร้าย
ความผิดนี้พวกมันทั้งนั้น ความคิดก็ความคิดพวกมัน
ทำไมข้าต้องเชื่อเจ้า
ทุกอย่างที่เจ้าพูดกับข้า ล้วนเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ
เจ้าจะทำอะไรอา
เจ้าคงฆ่าอาแท้ ๆ ไม่ลงหรอก
ก็ได้ สการ์
ข้าไม่ใช่คนใจดำอย่างเจ้า
ซิมบ้า อาขอบใจมาก เจ้าแสนประเสริฐจริง ๆ
อาจะกลับตัวกลับใจ อาสัญญา เจ้าจะให้อาพิสูจน์ตัวเองยังไง
บอกมาได้เลย อาจัดให้ทุกอย่าง
ไปซะ
ไปให้พ้น สการ์
และอย่าให้ข้าเห็นหน้าอีก
ก็ได้
อยู่แล้ว
ตามแต่จะบัญชา
ฝ่าพระบาท
สหายเอ๋ย
สหายเหรอ พูดได้ไง เมื่อกี้เพิ่งบอกว่าเราคือศัตรู
ฉันก็ได้ยินเต็มสองหู
เอ็ดล่ะ
ไม่ใช่อย่างนั้น อธิบายได้ พวกเจ้าเข้าใจผิด
ข้าไม่ได้หมายความ... อย่า อย่า
ถึงเวลาของเจ้าแล้ว
จำไว้ให้ดี
ไปจนปลายเส้นทาง
กลับสู่ความเป็นนิรันดร์
หมุนย้อนเวียนไป
วิถีของชีวิต
วิถีของ
ชีวิต
เดอะ ไลอ้อนคิง
ร่วมรำลึกถึง แฟรงค์ เวลส์
ประธานบริษัท เดอะ วอลท์ ดิสนีย์ ระหว่างปี 1984-1994